جای آن دارد كه چندی هم ، ره صحرا بگیرم
سنگ خارا را گواه این دل شیدا بگیرم  
مو به مو دارم سخن ها ، نكته ها از انجمن ها
بشنو ای سنگ بیابان ، بشنوید ای باد و باران
با شما همرازم اكنون
با شما دمسازم اكنون
شمع خودسوزی چو من در میان انجمن
گاهی اگر آهی كشد دل ها بسوزد
یك چنین آتش ‌به ‌جان مصلحت باشد همان
با عشق خود تنها شود تنها بسوزد
من یكی مجنون دیگر در پی لیلای خویشم   
عاشق این شور و حال عشق بی پروای خویشم
تا به سویش ره سپارم ، سر ز مستی بر ندارم
من پریشان حال و دلخوش ، با همین دنیای خویشم

رحیم معینی کرمانشاهی